Cevap ( 1 )

  1. Ticaret ve sanat ile uğraşma yetkisi ve bu yetkiye sahip esnaf Osmanlılarda her işin belirli kişiler tarafından yapılması anlamına gelen “Gedik” in bazı kuralları bulunmaktaydı Esnaf grubu içinde belli bir işi yapmakla görevli olan kimse, bu işi ölünceye kadar elinde tutardı Bir ustanın veya pirin başkanlığı altında toplanan kimselerden birinin yeri boşalmadıkça oraya bir başkası giremezdi Bu sebepten ticaret ve sanatla uğraşan kimseler arasında, bunlardan birinin ölmesi veya hakkını bir diğerine devretmesi sonucunda gedik açılırdı Bu açılan yere en uygun görülen, yani ustalık hakkı, ticaret yapma yetkisi, dükkan açma hakkı bulunan bir kişi getirilirdi

    Osmanlı Devleti’nde gedik usulünün devam ettiği yıllarda gedik sayısı artırılabilirdi 1860 yılından sonra tamamen kaldırılan gediklerle birlikte ticaret ve sanatta tekelci düzene son verildi.

    * Ustalık icazetnamesi (Belgesi) alan her kişi de istediği yerde dükkan açamazdı. Dükkan açmak için bulunan bölgede zaten var olan esnafın üretiminin yeterli olmaması gerekliydi.

    * Kapalı pazarların dışında belirli günlerde kurulan açık pazarlarda vardı. Bu pazarlarda satılan ticari malın ismiyle anılırdı. ÖRN. Saman Pazarı, Odun Pazarı, Balık Pazarı, At Pazarı gibi.

    * Çarşı ve Pazar yerleri MUHTESİP ve EMİN’lerin denetimindeydi. Bunlar satılan malların kalite ve fiyat kontrolünü yapardı.

Cevap bırak

Sorry, you do not have a permission to answer to this question .