Cevap ( 1 )

  1. XVIII. Yüzyıllarda Osmanlı Devleti’nde uygulanan vergi muafiyeti, askerîyi reâyadan, başkabir deyişle yöneticileri yönetilenlerden ayıran en önemli özelliktir.

     

    Vergiden muaf olan askerîlerin başlıca görevleri; devletin devamlılığını sağlamak, kamu düzenini korumak, İslamiyet’i yaymak ve kanunları uygulamaktı.

     

    XIV.-XVIII. yüzyıllarda vergilendirmenin öncelikle amacı askerî harcamaları karşılamaktı.  Halktan alınan vergiler askerlere maaş olarak verilir, ordu için asker yetiştirilmesinde harcanırdı.

     

    Vergi muafiyeti ile yönetenlere çeşitli maddî imtiyazlar ve destekler verilmiş oluyordu.Ancak bu imtiyazlar, verildiği kişi öldüğünde sona eriyor varislerine intikal etmiyordu. Halktan birisi ise öldüğünde varlığı miras yolu ile varislerine intikâl ederken, ilmiyye sınıfı dışındaki yöneticilerin mal varlıkları vefatlarından sonra hazineye geçiyordu.

    En iyi cevap

Cevap bırak

Sorry, you do not have a permission to answer to this question .