Cevap ( 1 )

  1. Türkiye Selçuklu Devleti’nde İkta olarak bilinen bu sistem Osmanlılarca biraz daha geliştirilerek Tımar (Dirlik) sistemi adıyla uygulanmış ve yaygınlaşmıştır. Bu sistemde Devlet Miri Toprakların bir kısmının ( Dirlik Topraklar) gelirlerini hizmet karşılığı devlet adamları ve askerlere bırakıyordu. Dirlik Topraklar kendi arasında gelirlerine göre HAS ( Yıllık geliri 100 bin akçeden fazla olan topraklar ) , ZEAMET (Yıllık geliri 20 bin ila 100 bin arası toprak ) ve TIMAR ( Yıllık geliri 3 bin ila 20 bin arası topraklar) olarak üçe ayrılıyordu.

    Has, Zeamet ve Tımar sahipleri bu toprakları köylülere kiralar, Köylünün vergisini kendisi toplar ve elde ettiği gelirin bir kısmı kendi maaşı yerine geçerken bir kısmıyla da “ CEBELU” denilen atlı asker beslerdi. ( Tımarlı Sipahi )

    Dirlik sahipleri kullanım hakkına sahip oldukları toprakları korumak ve yönetmekle görevliydi. Dirlik sahipleri toprağı işleyen köylünün tohum vb. ihtiyaçlarını da karşılıyordu. Sipahiler Dirlik kanunlarına uyduğu sürece toprakları ellerinden alınmazdı. 3 yıl üst üste toprağı boş bırakanların ellerinden topraklar alınır, buna ek olarak da Çiftbozan vergisi ödetilirdi.

    Sipahiler Sancaklara taksim edilir, savaş zamanı bağlı olduğu Sancak Bey’inin komutasında savaşa katılır barış zamanında da toprak işleriyle uğraşırlardı.

    Tımar Sistemi sayesinde devlet:
    a) Hazineden para harcamadan savaşa hazır atlı birlik yetiştiriyor.
    b) Toprakların boş kalmasını engelliyor.
    c) Üretim devamı ve arttırılmasını sağlıyor.
    d) Sipahiler bölgelerinin güvenliğini sağlıyor.
    e) Devlet adamlarına hazineden maaş ödenmiyor.
    f) Köylünün işsiz kalıp göç etmesine engel oluyordu.

Cevap bırak

Sorry, you do not have a permission to answer to this question .