Cevap ( 1 )

  1. Türklerde merkezî yönetim; kağan, ayukı (hükümet) ve kurultaydan oluşmaktadır.

    Türklerde hâkimiyetin asıl sahibi Gök Tanrı’ydı. Tanrı’nın bu hâkimiyetinin kağanlar vasıtasıyla kullanıldığına inanılırdı. Bu yüzden Türk devletlerinde devlet başkanı ve hâkimiyetin temsilcisi olan kağanın üstün güç ve yeteneklerle donatıldığı kabul edilirdi. Bu güç ve yetenekler Kök Türk Yazıtları’nda kut, ülüş ve küç olarak belirtilmişti.

    Kut ilk Türklerde yönetme (erklik) yetkisi olarak kabul edilirdi. Bu yetki hanedanın her erkek üyesinin hakkıydı. Bu anlayışa göre hanedan ailesinden kim güçlü ise o, başa geçer ve devleti yönetirdi. Kağan, yaptığı icraatlarla Tanrı’nın bu yetkiyi kendisine verdiğini kanıtlamak zorundaydı. Eğer yönetimde başarısız olursa bu yetkinin Tanrı tarafından geri alınacağı düşünülür ve kağan halkın desteğini kaybederdi.

    Ülüş;  pay, hisse, nasip, kısmet anlamlarında kullanılırdı. Tanrı’nın ülkede bolluk ve bereketi artırarak ülkeye “iktisadi bir güç” kazandırması anlamına da gelmekteydi. Kağan da bu iktisadi gücü adil bir şekilde halka dağıtmakla görevliydi.

    Küç ise Tanrı tarafından kağana verilen gücü ifade etmekteydi. Bu güç sayesinde kağanın savaşlarda başarılı olduğu düşünülürdü.

Cevap bırak

Sorry, you do not have a permission to answer to this question .